Rozwiązanie umowy o pracę z żoną żołnierza

Ostatnio w odmętach Internetu znalazłam przypadkiem dosyć ciekawy i zaskakujący przepis, który poszerza grono osób, które objęte są szczególną ochroną przed rozwiązaniem stosunku pracy. Komentarze zasadniczo i zgodnie milczą o tym przypadku.

Chodzi mi tutaj o art. 126 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP, który brzmi:

W okresie odbywania przez żołnierza zasadniczej służby wojskowej rozwiązanie przez pracodawcę stosunku pracy z żoną żołnierza może nastąpić wyłącznie z winy pracownicy oraz w razie ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy.

Prawdopodobnie – podobnie jak ja – nigdy wcześniej nie słyszałeś o braku możliwości rozwiązania umowy o pracę z żoną żołnierza. Czemu tylko z żoną? A co z mężem w przypadku, gdy to kobieta jest żołnierzem?

Gdy jednak bardziej zagłębiłam się w temat okazało się, że niewiedza co do tej regulacji wynika z faktu, że obecnie niemożliwe jest jego zastosowanie. Ma on (przynajmniej na ten moment) wartość czysto teoretyczną.

Po dokładnym wczytaniu się w treść przepisu okazuje się bowiem, że dotyczy wyłącznie żołnierza zasadniczej służby wojskowej, która jest zawieszona już od 2009 roku…

Z uwagi na pojawiające się co i rusz plany przywrócenia zasadniczej służby wojskowej, przepis ten może jeszcze kiedyś zyskać na znaczeniu. 😊

rozwiązanie umowy o pracę z żoną żołnierza

Pracodawco! A może pozew z faktury?

Nie samym prawem pracy człowiek żyje (podobno). W spektrum Twoich zainteresowań – jako przedsiębiorcy – jest też na pewno dochodzenie należności od swoich kontrahentów.

Szczególnie mówię tu o takich sytuacjach, gdy Ty wystawiasz fakturę, a druga strona stawia opór przed tym, żeby ją zapłacić. Nazwijmy rzeczy po imieniu – taka sytuacja jest niedopuszczalna, a Ty masz prawo do uzyskania tego, co Ci się należy.

Często jednak sam nie do końca wiesz, co powinieneś zrobić albo tradycyjne metody już Cię zawiodły. A dług nadal nie został zapłacony…

Mam jednak dla Ciebie dobrą wiadomość! W prawniczej blogosferze pojawił się nowy blog. Jego autorem jest mój kancelaryjny kolega – Wojtek Jeliński. On z pewnością poprowadzi Cię przez wszystkie zawiłe meandry dochodzenia Twoich pieniędzy, zwłaszcza gdy dojdzie do przywrócenia postępowania gospodarczego.

Blog dopiero się rozwija, ale biorąc pod uwagę bardzo lekkie i przyjemne pióro Wojtka, jestem pewna, że okaże się strzałem w dziesiątkę.

Jeżeli więc zaspokoisz już swoją wiedzę z zakresu prawa pracy, może znajdziesz też chwilę na pozew z faktury?

pozew z faktury

Zezwolenie na pracę sezonową

Niecałe dwa miesiące zostały nam do zmiany w przepisach dotyczących zatrudniania cudzoziemców. Nowością, która ma się pojawić, a która została wymuszona dyrektywą unijną, jest zatrudnienie w formule pracy sezonowej. Jeżeli zatrudniasz cudzoziemców, a w szczególności obywateli Ukrainy, na pewno powinieneś się zapoznać z nowościami.

zezwolenie na prace sezonowa

Zezwolenie na pracę sezonową będzie dotyczyć cudzoziemców zatrudnionych przy wykonywaniu prac uzależnionych od zmiany pór roku. Dyrektywa bezpośrednio wskazuje trzy sektory, w których prace mają charakter sezonowy – rolnictwo, ogrodnictwo oraz turystykę. W projekcie rozporządzenia wykonawczego wskazane zostały szczegółowe działania zgodnie z podklasami Polskiej Klasyfikacji Działalności, które będą objęte pracą sezonową. Możesz je pobrać tutaj.

Podobnie jak w przypadku oświadczeń w trybie uproszczonym, również zezwolenie na pracę sezonową ma być wydawane przez starostę (a więc w praktyce wniosek będzie składany do PUP). Opłata od wniosku wynosić ma 30 złotych. Wniosek powinien być złożony na urzędowym formularzu. Zezwolenie wydawane będzie na okres do dziewięciu miesięcy w roku kalendarzowym. Przypominam, że w przypadku oświadczeń jest to okres krótszy, bo 6 miesięcy w ciągu 12 miesięcy.

O zezwolenie na pracę sezonową będą mogli się ubiegać obywatele wszystkich państw trzecich. Możliwe jest utrzymanie preferencyjnych rozwiązań dla obywateli wybranych państw. Mają one polegać na:

  • zwolnieniu z konieczności przeprowadzenia tzw. testu rynku pracy,
  • możliwości uzyskania wpisu do rejestru pracy sezonowej na trzy lata,
  • możliwości powierzenia cudzoziemcowi pracy innej niż praca sezonowa przez okres 30 dni w trakcie ważności posiadanego zezwolenia na pracę sezonową bez potrzeby występowania o odrębne zezwolenie na pracę.

W Polsce preferencyjnymi rozwiązaniami mają zostać objęci ci sami pracownicy, którzy mogą wykonywać pracę na podstawie oświadczenia. Chodzi więc tutaj o obywateli Armenii, Białorusi, Mołdawii, Gruzji, Rosji oraz Ukrainy.

Zezwolenie na pracę sezonową będzie dopuszczało do wykonywania pracy sezonowej bez wskazywania konkretnego rodzaju pracy. Cudzoziemiec będzie więc uprawniony do wykonywania wszystkich określonych w rozporządzeniu rodzajów pracy sezonowej.

W celu wykonywania pracy sezonowej wprowadzone będzie nowe zezwolenie pobytowe, tj. zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy sezonowej. Opłata w tym przypadku ma wynosić 170 złotych.

Jednocześnie wprowadzenie pracy sezonowej dotknie również osoby, które do tej pory powierzały pracę na podstawie oświadczeń. Nie będzie bowiem można powierzyć pracy sezonowej (a więc pracy zgodnie ze wskazanymi PKD) na podstawie oświadczenia.

Zmiany wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.

 

Ustawa dezubekizacyjna – i co dalej?

Trochę czasu minęło już od wejścia w życie najbardziej kontrowersyjnych przepisów ustawy dezubekizacyjnej, czyli ustawy o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

Na podstawie nowelizacji, w przypadku wykonywania pracy w służbach, jednostkach i instytucjach wymienionych szczegółowo w ustawie (art. 13b) podstawa wymiaru świadczeń emerytalnych i rentowych zostanie obniżona za wskazane okresy pracy (m.in. 0% za każdy rok służby dla totalitarnego państwa do 1990 r.).

Jednocześnie zastrzeżono, że emerytura lub renta nie może być wyższa niż kwota przeciętnej emerytury lub renty wypłacanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z FUS. Na podstawie komunikatów Prezesa ZUS od dnia 1 marca 2017 r. miesięczna kwota przeciętnej emerytury to 2.069,02 zł, a renty 1.510,71 zł. Mówimy oczywiście o kwotach brutto.

Ustawa dezubekizacyjna ma zarówno gorących zwolenników, jak i zapalonych przeciwników. Wielokrotnie możemy przeczytać również historie osób, które czują się pokrzywdzone w związku ze zmniejszeniem ich świadczeń emerytalnych czy rentowych.

Warto się więc zastanowić, jakie możliwości mają osoby, które otrzymały już decyzje o obniżeniu emerytury lub renty i uważają ją za niesłuszną.

Pierwsza możliwość, to zwrócenie się do ministra właściwego do spraw wewnętrznych o wydanie decyzji wyłączającej nowe przepisy (art. 15c, 22a i 24a ustawy) w stosunku do konkretnej osoby. Uzasadnieniem wniosku może być:

  • krótkotrwała służba przed dniem 31 lipca 1990 r. oraz
  • rzetelne wykonywanie zadań i obowiązków po dniu 12 września 1989 r., w szczególności z narażeniem zdrowia i życia.

Wskazane przesłanki powinny być spełnione łącznie, a jednocześnie dobrze udokumentowane. Minister będzie rozpatrywał sprawy na podstawie uznania, ale pamiętajmy, że nie daje mu to prawa do całkowitej dowolności.

Druga możliwość to złożenie odwołania do Sądu. Niestety wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji, a więc w praktyce obniżenia świadczeń. Odwołanie należy wnieść w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Postępowanie jest przy tym wolne od opłat.

Jedną z opcji jest możliwość obrony przed obniżeniem świadczeń przez wykazanie, że przed rokiem 1990, bez wiedzy przełożonych, podjęło się współpracę i czynnie wspierało osoby lub organizacje działające na rzecz niepodległości Państwa Polskiego. Fakt ten można wykazać zarówno na podstawie informacji o przebiegu służby z IPN, jak i innych dowodów, w szczególności na podstawie wyroku skazującego (nawet nieprawomocnego) za taką działalność. Przez inne dowody możemy rozumieć również świadków, którzy mogą okazać się bardzo istotni w takiej sprawie.

Istnieje również możliwości kwestionowania zgodności przepisów nowelizacji z Konstytucją RP. Można powołać się m.in. na zasadę ochrony praw słusznie nabytych, ale i na wiele innych przepisów, które mogą być przecież przez Sąd stosowane bezpośrednio.

W ostateczności pozostaje również skarga do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu.

ustawa dezubekizacyjna

(foto – damska część Kancelarii na paintballowym wyjeździe integracyjnym 🙂 )